Interview

Religie, geloof en platenmaatschappij

13 Apr 2008   Geen reacties    Interview

Björk Interview in The IndependentThe Independent, 11 april 2008. Op de vooravond van haar UK tour, en fris van het onderste boven gooien van China (Tibet..), vertel Björk aan James Mcnair waarom ze het nog steeds leuk vind in de problemen te zitten, en dat ze op een boot leeft.

Toen ik onderweg was om Björk te ontmoeten in Lower Manhattan, werd mijn taxi opgehouden door ongeveer 1000 demonstranten die proberen door de Lafayette street te komen. Een vrouw met een luide stem begon te roepen ‘Free Tibet now!’ en de marchers droegen de provincievlaggen, Het was voor mij een reminder dat ik haar moest vragen naar de gig in Shanghai. “Ik denk dat het meer zei over China’s gevoeligheid dan over mijn rebelsheid. Toen ik het in Denemarken had over Groenland en de Faroe eilanden was er niemand die daar over viel. In Shanghai wilde ik een emotie laten zien waar iedereen zich in kan herkennen. Ik heb eigenlijk medelijden met China. De Olympische spelen komen daar, en hoe zullen zij omgaan met de protesten daar?”

Waren de berichten over wat er gebeurt was in Shanghai juist? “Sommige kranten schreven dat ik schreeuwde ‘Tibet! Tibet’ maar als je naar het filmpje op YouTube kijkt zie je dat ik het allemaal zei, en niet schreeuwde. Er was totaal geen reactie van het publiek op dat moment. Het was pas na het optreden dat mensen er over gingen klagen. Ik denk dat het de Chinese overheid was die op tienerwebsites dingen posten. Ze probeerde kinderlijk te tikken, dingen zoals ‘Ze is niet cool!’ of zoiets – Ik bedoel hoe zielig is dat?”

BjörkBjörk zit voor me wat chocolade te eten. Ze draagt een paarse tweedehands zijden jurk, daaronder knalrode schoenen en daarbij een ketting van een gerecyclede kogel. Ze heeft nu een maand pauze van de Volta tour, die halverwege april verder gaat in de UK. Ze is hier naar toe gekomen om mij te ontmoeten vanaf haar huis aan de andere kant van de Hudson. Het house behoorde ooit toe aan Noël Coward, en Björk deelt het nu met Matthew Barney, haar 21 jarige zoon Sindri, en haar en Matthew’s dochter Isadora, die nu 5 jaar oud is.

“Het is een geweldige tijd voor me nu.  Ik voel mijn onderbewustzijn werken op 5000 kilometer per uur om al deze nieuwe dingen te verwerken” Björk straalt veel energie uit en ziet er erg jong uit voor een vrouw van 42, het kinderlijke enthousiastme wat ze altijd heeft gehad, is er nog steeds. Haar donker zwarte haar veroorzaakt een onberispelijke tint. Het vliegen door de tijd zones is bij bijna iedereen af te lezen op het gezicht, maar niet, zo lijkt het, bij Björk Gudmundsdóttir.

Het is niet dat ze zo weinig reist trouwens.  Een jaar om het te maken, een set in de Himalayas, Wanderlust’s video is magisch, een typisch innovative animatie, waarin we Björk op de rug van een Yak horen zingen “I am leaving this harbour/ Giving urban farewell”. Hoe onrealistisch het mag zijn, het lijkt ook een beetje op de lifestyle dat zij en Matthew af en toe hebben sinds zij hun motorboat hebben gekocht. “Ja reizen – Ik zou er een boek over kunnen schrijven”, zegt ze met een glimlach, “Als Vespertine en Medulla het gezinsleven romantiseerde, is Volta meer een verering van het reisleven. Het is ongeveer 1,5 jaar sinds we de boat hebben, en we zijn al naar Malte, Tunesie en Gibraltar geweest. Oh en we zijn ook naar Mexico en Guatemala gevaren!”

Continue reading “Religie, geloof en platenmaatschappij” »

Deel 2: Wie inspireert haar?

11 Apr 2008   1 reactie    Interview

Björk week op the LipsterThe Lipster, 8 april 2008. We moeten vechten tegen de mannen

Weetje, ik ben blij om muziek te maken tegenwoordig. Maar het is wel raar in de mainstream, omdat 95% van de muziek gitaar-boybad is. Het is zoals toen ik in de Sugarecubes zat met die drie grote indie tijdschrijften.  De enige manier om een meisje te zijn in de muziek was om iemand te zijn die de journalisten zich voorstelden. Het is verassend voor me hoe snel de anarchie van het internet zich in alle factoren herhalen. Ik bedoel, er is zat goed spul, maar die bierdrinkende-gitaar-bandjes, is ongeveer 95%  van wat er voorbij komt.  We moeten tegen de mannen vechten!

Veel vrouwen liepen naar de mannen-wereld – maar ze waren enkel het druifje boven op.

Ik denk niet dat er echt één iemand is die mij inspireerde. Misschien Olivier Messiaen, de componist, omdat ik al mijn hele leven gek van hem was – bij muziek op school, tijdens muziek theorie. Ik hoorde hem voor het eerst toen ik 10 of 11 was. En natuurlijk waren mensen als Joni Mitchell veel bronnen van inspiratie toen ik jonger was, want zij maakte muziek dat niet echt mannelijke muziek was. Weetje, toen ik jong was, eenBjörk hoop vrouwen liepen richting de mannen-wereld, maar ze waren enkel het druifje boven op. En Joni Mitchell, mensen zoals haar zien spelen op TV – ze waren niet anti-mannen, maar de muziek die ze maakte was een vrouwen-ding. Een wereld. En dat was precies het feit dat het waarschijnlijk mijn inspiratie bron is. Het was niet dat ik muzikaal zo wilde zijn als hen, zeker niet. Ik dacht allen dat wat zij kunnen creeeren, die andere wereld, dat is geweldig!!

Dertig jaar geleden zou M.I.A. een eenling zijn

Het is me opgevallen dat sommige vrouwen muziek maken om diezelfde reden als ik. Ik bedoel, M.I.A. is geweldig, ze gaat er helemaal voor. Ze is heel belangrijk. Het feit dat ze gehoord word – dat vind ik geweldig. 30 jaar geleden zou ze een afgezonderde eenling ergens zijn. Ik bedoel, ik herinner mij dat toen ik een tiener was dat niemand zou opbiechten dat ze Kate Bush leuk vonden omdat ze zo apart is. Er werd altijd over haar geschreven ‘Gekke Kate’. Gekkenhuis!! Ik denk dat ze helemaal niet gek is, ik denk juist dat ze een van de meeste gezonde mensen is. Alleen al omdat ze wist wat ze wilde, en dat ze geen rockster wilde zijn, ze was apart. Maar ik heb hoop, hoop dat alles veranderd vandaag. Weetje iedereen gaat op de juiste manier denken. En ohja, meer mensen moeten naar M.I.A. luisteren!!

Lees het originele onvertaalde interview hier.

Lipster: Deel 1 van het Interview

10 Apr 2008   Geen reacties    Interview

Björk week op the LipsterThe Lipster, 7 april 2008. Met Volta werd het tijd om het idee van vrouw zijn om te zetten naar werkelijkheid
Toen ik begon met het maken van Volta, wilde ik een album maken dat ging over mensen die de wortels van alles in de wereld zocht. Voor mij betekende dat de wortels van het vrouw zijn.

Het is grappig maar het was de eerste keer dat ik echt vrouw wilde zijn. Niet zoals toen ik een vrouw begon te worden toen ik 13, 14 jaar was, maar over het echte vrouw zijn.
Toen ik een tiener was, wilde ik niet in het hokje van jongen/meisje gestopt worden. Ik probeerde erbuiten te stappen, ik deed dat door creatief te zijn. Maar soms moet je niet zo goddelijk maar juist menselijk zijn. Als een ontsiert mens accepteren dat je alles deeltjes moet aanspreken die jou jou maken. Volta was er voor me toen ik in dat ontsierde menselijk ding liep: waar ik verkeerd durfte te zijn. Het zeggen, ja! Ja! Zo voel ik me!

Vespertine en Medulla zijn gemaakt in de perfecte tijd, ik was net verliefd op een nieuw persoon, ik kreeg een dochtertjes, ik was thuis aan het werken en daarna voeden, daarna werken, daarna voeden. Ik was gelukkig. Maar je kunt dat niet blijven doen. Dus na die albums wilde ik echt een album maken wat opwindend was voor mijzelf. Dat is eigenlijk hetzelfde als dat je niet 20 jaar lang elke avond naar het zelfde restaurant gaat. Het is leuk om nieuwe te proberen, het houd je fris en alert.

BjörkMaar dit album heeft veel te maken met het krijgen van een kleine meid. Ik bekeek de wereld door haar ogen, haar mijzelf vragen horen stellen, zoekende naar antwoorden. Om het anders is om een kleine meid op te voeden dan een jongen. En de tijd tussen het krijgen van Sindra (haar nu 21 jarige jongen) en haar dochter….in die tijd zijn dingen een beetje achteruit gegeven voor vrouwen, ik wilde juist dát aanspreken.

Een vrouw zijn in de Bush jaren herrinert me aan de Reagan jaren. In de jaren negentig ging ik uit eten met vrienden, en soms discussiërden we over hoe dingen beter werden voor vrouwen. Maar in de laatste 10 jaar zat het een beetje vast. Ik denk dat het allemaal met de Bush jaren te maken heeft. Er is het gevoel van rennende mannen, die macho moeten zijn – de behoefte om zichzelf te vullen met energie. Het herinnert me aan een vrouw in de Reagan jaren, en hoe het was. Toen was het allemaal over Amerikaanse vrouwen. Hoe zij de meeste populaire werden, cultureel gezien.  Weetje, het is geen toeval dat ‘Material Girl’ toen geschreven is, toch? Madonna had een grote mond, en ze werd iets anders, maar je kan de 8 jaren Bush nu voelen. Maar, gelukkig, zijn dingen nu aan het veranderen. Mensen geven overal veel meer om, en bekritiseren de slechte dingen met een stem die veel luider is. 

Je moet vooruit denken.

Mijn algemene filisofie is niet om alles te confronteren aangezien je dan vast komt te zitten in ruzie’s. Weetje, ik denk er wat meer Taoistisch over. Maar je kunt ook gewoon lui zijn, en als je dat een lange tijd doet, ga je in de achterste stoelen zitten. Volta was een uitzondering. Ik moest tegen mij zelf zeggen; Negeer het niet, ga er voor. Als ik kon kiezen in wat voor proporties ik er voor ging zou ik voor de 5 a 10% gaan. Niet omdat ik een lafaard ben, maar omdat ik niet denk dat dat de manier is om het te doen. Ik denk dat je positieve dingen of nieuwe dingen moet doen, en vooral vooruit denken. We weten allemaal hoe fout dingen waren, toch? Dus waarom zouden we dan weer vast lopen?

Voor mij gaat het allemaal om de tijd nemen om dingen vooruit te brengen.

Het orginele, onvertaalde interview is hier te vinden.

Björk week op the Lipster

8 Apr 2008   Geen reacties    Interview, Nieuws

Björk week op the Lipster Op the Lipster is het Björk week, in deze week zullen steeds meer stukjes van hun exclusieve interview met Björk daar verschijnen.

In oktober vorig jaar, toen the Lipster nog in de kinderschoenen stond, emailde zij naar Björk, ze droomden ervan om Björk te interviewen. Ze dachten dat het een droom zou blijven, want waarom zou een popster tijd spenderen aan hun nieuwe internet project?

The LipsterIn februari na het uitwisselen van emails over de filosofie van hun nieuwe project kwam er dan een antwoord. Björk vond het een leuk project, en wilde zelfs 90 minuten interview aan hun geven in New York. Een droom werd werkelijkheid. Björk geloofde in hun project “The Lipster” en zij kregen een exclusief interview met haar.

Op 10 maart, in Manhattan was het zo ver. Zij kregen een wereld premiere daardoor, zij gaf daar hij eerste publieke statement over ‘Tibet’.  En deze week gaan ze delen van het exclusieve interview online zetten!

Waar het over gaat? Wat ze denkt over de mode en films, haar liefde voor wereld muziek,  hoe moederschap uitwerkte op haar feministische kant, en nog veel meer :)

Gauw lezen dus op the Lipster!
 

Björk over Londen

24 Mar 2008   Geen reacties    Interview

Björk Een heel oud interview van Björk, in de tijd van Debut.

Ik verhuisde naar londen, om een nieuw album te maken het was tijd voor mij om liedjes over mijzelf te schrijven. Ik was 27. Ik dacht okey, je bent een watje als je geen nieuwe dingen probeert. Het was een erg moeilijke beslissing om te verhuizen, voornamelijk om mijn zoon. Ik ben een echt familiemens.
Toen ik naar Londen kwam was ik erg om me heen aan het kijken, en ik was heel zeker dat ik een album zou maken wat nog nooit gemaakt was. Dus de mensen & de omgeving waar ik het meest toe aangetrokken was, waren mensen die net zoals ik heel weinig wisten over wat er zou gebeuren. Geen mensen die alles al voor elkaar hadden, mensen die nog het ‘onbekende’ moesten betreden, mensen die iets gingen ontdekken wat nog nooit ontdekt was.
Londen is mooi omdat het een beetje lijkt op een ‘brewing pot’, allemaal mensen die van heel de wereld komen, die op diezelfde missie zijn als ik. Als ik niet regelmatig met ze spreek en ik ze niet vaak zie spelen word ik gek.
Ik moest weten dat ik niet de enige was. Ik had niet geplanned welke mensen uiteindelijk bij mij in de band zouden komen. Het waren veel verschillende nationaliteiten: één uit Iran, één uit India, één uit Turkeije, één van Cyprus & één van Barbedos. Het was een beetje ‘Immigranten United’.
Voor mij is het hele Brit pop ding zoals het Oasisding en die gitaarbandjes angst van de Britten om ‘het Britse’ kwijt te raken. Het gevoel dat de immigranten het zouden over nemen van de Britten.
Engels mensen zoals in de Britpop-scene herhalen zichzelf continue om de Victoriaanse vlag hoog te houden, maar het is gewoon dood, en het lijkt er niet op dat het vruchtbare dingen voortbrengt.

Hier het betreffende filmpje:

Björk over Volta

16 Mar 2008   Geen reacties    Interview

BjörkHier een interview bij ‘Later with Jools Holland’, hier praat ze over Volta en waar de naam van de CD precies vandaan komt.

Poll

De fansite heeft een nieuwe vormgeving, wat vind je er van?

Bekijk de resultaten

Loading ... Loading ...