Björk over Londen
Een heel oud interview van Björk, in de tijd van Debut.
Ik verhuisde naar londen, om een nieuw album te maken het was tijd voor mij om liedjes over mijzelf te schrijven. Ik was 27. Ik dacht okey, je bent een watje als je geen nieuwe dingen probeert. Het was een erg moeilijke beslissing om te verhuizen, voornamelijk om mijn zoon. Ik ben een echt familiemens.
Toen ik naar Londen kwam was ik erg om me heen aan het kijken, en ik was heel zeker dat ik een album zou maken wat nog nooit gemaakt was. Dus de mensen & de omgeving waar ik het meest toe aangetrokken was, waren mensen die net zoals ik heel weinig wisten over wat er zou gebeuren. Geen mensen die alles al voor elkaar hadden, mensen die nog het ‘onbekende’ moesten betreden, mensen die iets gingen ontdekken wat nog nooit ontdekt was.
Londen is mooi omdat het een beetje lijkt op een ‘brewing pot’, allemaal mensen die van heel de wereld komen, die op diezelfde missie zijn als ik. Als ik niet regelmatig met ze spreek en ik ze niet vaak zie spelen word ik gek.
Ik moest weten dat ik niet de enige was. Ik had niet geplanned welke mensen uiteindelijk bij mij in de band zouden komen. Het waren veel verschillende nationaliteiten: één uit Iran, één uit India, één uit Turkeije, één van Cyprus & één van Barbedos. Het was een beetje ‘Immigranten United’.
Voor mij is het hele Brit pop ding zoals het Oasisding en die gitaarbandjes angst van de Britten om ‘het Britse’ kwijt te raken. Het gevoel dat de immigranten het zouden over nemen van de Britten.
Engels mensen zoals in de Britpop-scene herhalen zichzelf continue om de Victoriaanse vlag hoog te houden, maar het is gewoon dood, en het lijkt er niet op dat het vruchtbare dingen voortbrengt.
Hier het betreffende filmpje:
Loading ...