prive
Nerveus voor een optreden?
Is Björk nerveus voor een optreden?
“Nee “, zegt ze “, eigenlijk niet, alleen als ik er een reden voor hebt. Als ik mijn stem teveel gebruikt heb en hij klinkt daardoor niet goed, dan wordt ik wel nerveus. Maar normaal gezien kijk ik altijd erg uit naar een optreden!”
Björk single??
Op Facebook heeft Matthew Barney, de vriend van Björk zijn profiel aangepast, naar ‘Matthew is no longer listed as in a relationship’.. Of de facebook echt van hem is is onduidelijk.
Ze hadden (of hebben??) sinds 2001 een relatie en ze leken een goed bijelkaar passend koppel. Ze kregen ook een dochtertje, de kleine Isadora in 2002.
Of het echt over en uit is, is niet bevestigd.
Bij de bron van dit bericht staan overigens wat briljante reacties:
‘She no longer makes him violently happy.’
‘Since they broke up, she’s wearing lipstick again… ‘
‘All is not full of love.’
Björk met Ísadóra
Björk was afgelopen week gespot samen met haar dochter Ísadóra in New York, na het shoppen in een Marc Jacobs winkel.
In een interview met Spin vorig jaar zei ze: “Mijn dagelijks leven ziet er gewoner uit dan de meeste mensen denken, laten we het zo maar zeggen. Er word heel veel gekookt thuis, mensen geloven het bijna niet maar ik ben altijd een beetje een thuismens geweest. Ik kreeg een kind toen ik 20 was, en juist toen hij volwassen begon te worden kreeg ik nog een kindje.”
Björk over haar laptop
Björk in 2001 over haar laptop (NYLON magazine). Dit was net na de release van haar CD Vespertine
De laptop gaat overal & altijd met mij mee.
Björk is gek op haar G3 (ongeveer zo een als hiernaast). De meeste nummers die op Vespertine staan zijn daarop geschreven.
Hij ziet er niet echt goed meer uit. Sommige dingen erop zijn gewooon stuk. Je kent het kleine stukje aan de achterkant? waar je al de stekkertjes in doet? Die is er afgvallen..
Björk heeft verschillende geluids effecten gedownload om Vespertine’s speciale sound te creeëren
Björk en haar toekomst
Een quote van Björk april 2008, in the Lipster.
” It’s funny touring Volta now, because already in my head I’m moving towards my next project. Because emotionally, Volta’s songs are so huge. And although it is a lot about me being in a woman some ways, Volta is quite macho too, like a warrior. I’m not feeling the warrior any more. I’ve done that. My next project’s going to be less interested in hooliganism. There’ll still be brass, lots of brass, but maybe taking it to more chocolatey places. But emotionally I’ve been too bombastic for a while, you know? Like, hmm, Björk, why don’t you just join Manchester United Fan Club? [punches fist in the air and sings] Oh-way-oh-way-way-oh-way! [giggles] But if there was a time in my life for the flag and the trumpet, that’s gone for me now. It’s time to move on. “
Quote: Graag iets nieuws willen
I have periods when I’m hungry for something new. I’m quite hungry right now. And then I have periods when I’m more domestic. I kind of make fun of my hunger on the new album in a track called “Wanderlust.” It’s about the state of looking for something and almost knowing you’re never going to find it
Gequote uit Interview Magazine, augustus 2007
Haar huis..
Een kijkje in haar huis, maar dan wel heel wat jaar geleden.. Toch leuk als je het nog niet gezien hebt 
Religie, geloof en platenmaatschappij
The Independent, 11 april 2008. Op de vooravond van haar UK tour, en fris van het onderste boven gooien van China (Tibet..), vertel Björk aan James Mcnair waarom ze het nog steeds leuk vind in de problemen te zitten, en dat ze op een boot leeft.
Toen ik onderweg was om Björk te ontmoeten in Lower Manhattan, werd mijn taxi opgehouden door ongeveer 1000 demonstranten die proberen door de Lafayette street te komen. Een vrouw met een luide stem begon te roepen ‘Free Tibet now!’ en de marchers droegen de provincievlaggen, Het was voor mij een reminder dat ik haar moest vragen naar de gig in Shanghai. “Ik denk dat het meer zei over China’s gevoeligheid dan over mijn rebelsheid. Toen ik het in Denemarken had over Groenland en de Faroe eilanden was er niemand die daar over viel. In Shanghai wilde ik een emotie laten zien waar iedereen zich in kan herkennen. Ik heb eigenlijk medelijden met China. De Olympische spelen komen daar, en hoe zullen zij omgaan met de protesten daar?”
Waren de berichten over wat er gebeurt was in Shanghai juist? “Sommige kranten schreven dat ik schreeuwde ‘Tibet! Tibet’ maar als je naar het filmpje op YouTube kijkt zie je dat ik het allemaal zei, en niet schreeuwde. Er was totaal geen reactie van het publiek op dat moment. Het was pas na het optreden dat mensen er over gingen klagen. Ik denk dat het de Chinese overheid was die op tienerwebsites dingen posten. Ze probeerde kinderlijk te tikken, dingen zoals ‘Ze is niet cool!’ of zoiets – Ik bedoel hoe zielig is dat?”
Björk zit voor me wat chocolade te eten. Ze draagt een paarse tweedehands zijden jurk, daaronder knalrode schoenen en daarbij een ketting van een gerecyclede kogel. Ze heeft nu een maand pauze van de Volta tour, die halverwege april verder gaat in de UK. Ze is hier naar toe gekomen om mij te ontmoeten vanaf haar huis aan de andere kant van de Hudson. Het house behoorde ooit toe aan Noël Coward, en Björk deelt het nu met Matthew Barney, haar 21 jarige zoon Sindri, en haar en Matthew’s dochter Isadora, die nu 5 jaar oud is.
“Het is een geweldige tijd voor me nu. Ik voel mijn onderbewustzijn werken op 5000 kilometer per uur om al deze nieuwe dingen te verwerken” Björk straalt veel energie uit en ziet er erg jong uit voor een vrouw van 42, het kinderlijke enthousiastme wat ze altijd heeft gehad, is er nog steeds. Haar donker zwarte haar veroorzaakt een onberispelijke tint. Het vliegen door de tijd zones is bij bijna iedereen af te lezen op het gezicht, maar niet, zo lijkt het, bij Björk Gudmundsdóttir.
Het is niet dat ze zo weinig reist trouwens. Een jaar om het te maken, een set in de Himalayas, Wanderlust’s video is magisch, een typisch innovative animatie, waarin we Björk op de rug van een Yak horen zingen “I am leaving this harbour/ Giving urban farewell”. Hoe onrealistisch het mag zijn, het lijkt ook een beetje op de lifestyle dat zij en Matthew af en toe hebben sinds zij hun motorboat hebben gekocht. “Ja reizen – Ik zou er een boek over kunnen schrijven”, zegt ze met een glimlach, “Als Vespertine en Medulla het gezinsleven romantiseerde, is Volta meer een verering van het reisleven. Het is ongeveer 1,5 jaar sinds we de boat hebben, en we zijn al naar Malte, Tunesie en Gibraltar geweest. Oh en we zijn ook naar Mexico en Guatemala gevaren!”
Deel 2: Wie inspireert haar?
The Lipster, 8 april 2008. We moeten vechten tegen de mannen
Weetje, ik ben blij om muziek te maken tegenwoordig. Maar het is wel raar in de mainstream, omdat 95% van de muziek gitaar-boybad is. Het is zoals toen ik in de Sugarecubes zat met die drie grote indie tijdschrijften. De enige manier om een meisje te zijn in de muziek was om iemand te zijn die de journalisten zich voorstelden. Het is verassend voor me hoe snel de anarchie van het internet zich in alle factoren herhalen. Ik bedoel, er is zat goed spul, maar die bierdrinkende-gitaar-bandjes, is ongeveer 95% van wat er voorbij komt. We moeten tegen de mannen vechten!
Veel vrouwen liepen naar de mannen-wereld – maar ze waren enkel het druifje boven op.
Ik denk niet dat er echt één iemand is die mij inspireerde. Misschien Olivier Messiaen, de componist, omdat ik al mijn hele leven gek van hem was – bij muziek op school, tijdens muziek theorie. Ik hoorde hem voor het eerst toen ik 10 of 11 was. En natuurlijk waren mensen als Joni Mitchell veel bronnen van inspiratie toen ik jonger was, want zij maakte muziek dat niet echt mannelijke muziek was. Weetje, toen ik jong was, een
hoop vrouwen liepen richting de mannen-wereld, maar ze waren enkel het druifje boven op. En Joni Mitchell, mensen zoals haar zien spelen op TV – ze waren niet anti-mannen, maar de muziek die ze maakte was een vrouwen-ding. Een wereld. En dat was precies het feit dat het waarschijnlijk mijn inspiratie bron is. Het was niet dat ik muzikaal zo wilde zijn als hen, zeker niet. Ik dacht allen dat wat zij kunnen creeeren, die andere wereld, dat is geweldig!!
Dertig jaar geleden zou M.I.A. een eenling zijn
Het is me opgevallen dat sommige vrouwen muziek maken om diezelfde reden als ik. Ik bedoel, M.I.A. is geweldig, ze gaat er helemaal voor. Ze is heel belangrijk. Het feit dat ze gehoord word – dat vind ik geweldig. 30 jaar geleden zou ze een afgezonderde eenling ergens zijn. Ik bedoel, ik herinner mij dat toen ik een tiener was dat niemand zou opbiechten dat ze Kate Bush leuk vonden omdat ze zo apart is. Er werd altijd over haar geschreven ‘Gekke Kate’. Gekkenhuis!! Ik denk dat ze helemaal niet gek is, ik denk juist dat ze een van de meeste gezonde mensen is. Alleen al omdat ze wist wat ze wilde, en dat ze geen rockster wilde zijn, ze was apart. Maar ik heb hoop, hoop dat alles veranderd vandaag. Weetje iedereen gaat op de juiste manier denken. En ohja, meer mensen moeten naar M.I.A. luisteren!!
Lees het originele onvertaalde interview hier.
Lipster: Deel 1 van het Interview
The Lipster, 7 april 2008. Met Volta werd het tijd om het idee van vrouw zijn om te zetten naar werkelijkheid
Toen ik begon met het maken van Volta, wilde ik een album maken dat ging over mensen die de wortels van alles in de wereld zocht. Voor mij betekende dat de wortels van het vrouw zijn.
Het is grappig maar het was de eerste keer dat ik echt vrouw wilde zijn. Niet zoals toen ik een vrouw begon te worden toen ik 13, 14 jaar was, maar over het echte vrouw zijn.
Toen ik een tiener was, wilde ik niet in het hokje van jongen/meisje gestopt worden. Ik probeerde erbuiten te stappen, ik deed dat door creatief te zijn. Maar soms moet je niet zo goddelijk maar juist menselijk zijn. Als een ontsiert mens accepteren dat je alles deeltjes moet aanspreken die jou jou maken. Volta was er voor me toen ik in dat ontsierde menselijk ding liep: waar ik verkeerd durfte te zijn. Het zeggen, ja! Ja! Zo voel ik me!
Vespertine en Medulla zijn gemaakt in de perfecte tijd, ik was net verliefd op een nieuw persoon, ik kreeg een dochtertjes, ik was thuis aan het werken en daarna voeden, daarna werken, daarna voeden. Ik was gelukkig. Maar je kunt dat niet blijven doen. Dus na die albums wilde ik echt een album maken wat opwindend was voor mijzelf. Dat is eigenlijk hetzelfde als dat je niet 20 jaar lang elke avond naar het zelfde restaurant gaat. Het is leuk om nieuwe te proberen, het houd je fris en alert.
Maar dit album heeft veel te maken met het krijgen van een kleine meid. Ik bekeek de wereld door haar ogen, haar mijzelf vragen horen stellen, zoekende naar antwoorden. Om het anders is om een kleine meid op te voeden dan een jongen. En de tijd tussen het krijgen van Sindra (haar nu 21 jarige jongen) en haar dochter….in die tijd zijn dingen een beetje achteruit gegeven voor vrouwen, ik wilde juist dát aanspreken.
Een vrouw zijn in de Bush jaren herrinert me aan de Reagan jaren. In de jaren negentig ging ik uit eten met vrienden, en soms discussiërden we over hoe dingen beter werden voor vrouwen. Maar in de laatste 10 jaar zat het een beetje vast. Ik denk dat het allemaal met de Bush jaren te maken heeft. Er is het gevoel van rennende mannen, die macho moeten zijn – de behoefte om zichzelf te vullen met energie. Het herinnert me aan een vrouw in de Reagan jaren, en hoe het was. Toen was het allemaal over Amerikaanse vrouwen. Hoe zij de meeste populaire werden, cultureel gezien. Weetje, het is geen toeval dat ‘Material Girl’ toen geschreven is, toch? Madonna had een grote mond, en ze werd iets anders, maar je kan de 8 jaren Bush nu voelen. Maar, gelukkig, zijn dingen nu aan het veranderen. Mensen geven overal veel meer om, en bekritiseren de slechte dingen met een stem die veel luider is.
Je moet vooruit denken.
Mijn algemene filisofie is niet om alles te confronteren aangezien je dan vast komt te zitten in ruzie’s. Weetje, ik denk er wat meer Taoistisch over. Maar je kunt ook gewoon lui zijn, en als je dat een lange tijd doet, ga je in de achterste stoelen zitten. Volta was een uitzondering. Ik moest tegen mij zelf zeggen; Negeer het niet, ga er voor. Als ik kon kiezen in wat voor proporties ik er voor ging zou ik voor de 5 a 10% gaan. Niet omdat ik een lafaard ben, maar omdat ik niet denk dat dat de manier is om het te doen. Ik denk dat je positieve dingen of nieuwe dingen moet doen, en vooral vooruit denken. We weten allemaal hoe fout dingen waren, toch? Dus waarom zouden we dan weer vast lopen?
Voor mij gaat het allemaal om de tijd nemen om dingen vooruit te brengen.
Het orginele, onvertaalde interview is hier te vinden.
Loading ...